ناآرام

دسامبر 31, 2009

مگر چند روش مبارزه مسالمت آمیز را امتحان کرده ایم که فرمان حمله می دهید؟

Filed under: Uncategorized — noreasonfor @ 5:50 ب.ظ.

تا کنون ما کدام مدل های مبارزه مسالمت آمیز را امتحان کرده ایم؟ با بی نظمی کمی شعار نویسی کردیم که آنچنان دولت را گرفتار کرده که عده ای را مامور کرده شعار پاک کنند . روی اسکناس نوشتیم که صدای عجز بانک مرکزی را در آورده و آنها را به هذیان گویی کشانده . روی بام ها گاهی و گداری شعاری گفتیم که بیچاره ها آنچنان به تکاپو افتادند که بعضی وقتها در بعضی محلات صدای موتور بسیجیان از صدای شعارها بلندتر می شود! و در نهایت تظاهرات خیابانی کردیم که رسوای خاص و عامشان کرد به طوریکه پریروز لاریجانی ،رضایی،واعظ طبسی و اینهایی را که منافق می خواندنشان را چنان تهدیدی کردند که لاریجانی و واعظ صریحا مجبور به موضع گیری شدند و سایت تابناک دوروزیست که به کل دری وری می گوید. خوب شما حساب کنید با همین چند کار ساده که آن هم نصف و نیمه و نادرست انجام شد این ها اینقدر دستپاچه شده اند اینها در شرایطیست که هنوز حاکمیت به جایی نرسیده تا زور بزند و هشتش را با نه برابر کند . هنوز اندک حقوقی به کارمندان میرسد و بازار کار نصفه و نیمه می چرخد ولی تا به کی؟ رمز مبارزه مسالمت آمیز همین استمرار و انسجامش است . تصور کنید همین شعار نویسی و شعار گویی ها را اگر همه جدی گرفته بودند وضع چقدر متفاوت بود؟ همین هایی که صحبت از مبارزه و جنگ خیابانی می زنند…عزیز آیا اندیشیده ای که در چه میدانی قرار است قدم بگذاری؟ایا امکانات را سنجیده ای؟ آیا لحظه ای فکر نکردی اگر خشونت فراگیر شود و طبقه متوسط اجتماعی کم کم از صحنه کنار برود یا جنبش شکست می خورد و یا به دست آنهایی می افتد که فرجامی بدتر از اینی که هست خواهد داشت؟ کمی بر خود مسلط باشیم . کسی نمی گوید نباید از خود دفاع کرد اما از آن طرف وارد فاز جنگی و حمله ای و پارتیزانی شدن هم از آن حرفهاست . به جای فکرهای آرمانی و محال کمی بهتر است آکسیون های محدودی که امتحان پس داده اند را جدی تر بگیریم .هنوز تا اعتصابات و دیگر روش ها راه زیادی در پیش است .هوشیار باشیم و استقامت داشته باشیم . پیروزی نزدیک است

Advertisements

13 دیدگاه »

  1. سلام، دفاع غیر نظامی – مقاومت در برابر کتک خوردن و خلع سلاح سرکوبگران- امری بدیهی است. مردم نمی توانند کتک بخورند و هیچی نگویند. اما جنگ خیابانی به معنی حمله نظامی با روح جنبش سبز نمی خواند. من اصلا کار به این ندارم که که ما در موضع قدرت نیستیم که حمله کنیم. اعتراض غیر نظامی استراتژی ما است. با همین روش است که تا بحال پیش رفته ایم.

    دیدگاه توسط خلیل — دسامبر 31, 2009 @ 8:24 ب.ظ. | پاسخ

  2. خیلی عالی نوشتین. متاسفانه این کهخ هر کس بدون مسئولیت هر پیشنهادی میده، شده یه معضل برای جنبش ما. از طرف دیگر موندیم با بسیجیان و کودتاگران رویارویی کنیم یا با به اصطلاح اپوزیسیون خارج نشین مثل سلطنت طلب ها و مجاهدین و کمونیست ها که 30 ساله دارن خارج زر می زنند، راجع به کار هامون توضیح بدیم.

    دیدگاه توسط رسول — دسامبر 31, 2009 @ 8:33 ب.ظ. | پاسخ

  3. باید شعارنویسی مرتب و روزمزه شود و بویژه در کف خیابان ها و داخل اتوبوس ها و مترو باید شعارنویسی قوی شود.

    دیدگاه توسط کامران — دسامبر 31, 2009 @ 8:33 ب.ظ. | پاسخ

  4. دیدگاه بسیار جالبی است و ازجمله نتایج آن اینست که حکومت نمیداند باید چه کسی را دستگیر کند چون در هر جایی و هر مکانی میتواند شخصی با این نگرش وجود داشته باشد و از خودش اثر باقی میگذارد

    دیدگاه توسط فنقل — دسامبر 31, 2009 @ 8:34 ب.ظ. | پاسخ

  5. کاملا موافقم. همان روش های مسالمت آمیز را با حوصله ادامه می دهیم و بنا به نیاز روش های جدید را اضافه می کنیم.

    اسکناس نویسی ظرفیت زیادی دارد. فقط باید حوصله کنیم و ادامه بدهیم.

    دیدگاه توسط دوست — دسامبر 31, 2009 @ 8:35 ب.ظ. | پاسخ

  6. خیلی عالی نوشتین. متاسفانه این که هر کس بدون مسئولیت هر پیشنهادی میده، شده یه معضل برای جنبش ما. از طرف دیگر موندیم با بسیجیان و کودتاگران رویارویی کنیم یا برای به اصطلاح اپوزیسیون خارج نشین مثل سلطنت طلب ها و مجاهدین و کمونیست ها که 30 ساله دارن خارج زر می زنند، راجع به کار هامون توضیح بدیم.

    دیدگاه توسط رسول — دسامبر 31, 2009 @ 8:35 ب.ظ. | پاسخ

  7. سلام
    کاملا درسته.
    خارج کردن پول از حساب های بانکی رو هم به این موارد اضافه کنین. وضع بانک ها خیلی خرابه. بهترین نوع نافرمانی مدنیه.
    اما باید گوش به زنگ بود تا به موقع ازش استفاده کرد.
    پس صبور باشیم- از عقلمون که حریف ازش کمتر بهره برده بیشتر استفاده کنیم- هر جوری که از دستمون میاد آشناها رو با خودمون همراه کنیم، فکر کنم این کار خیلی از مبارزه با گارد ویژه راحت تر و موثر تره.
    ما پیروزیم

    دیدگاه توسط ali — دسامبر 31, 2009 @ 9:56 ب.ظ. | پاسخ

  8. با نظر شما کاملاً موافقم. من یک زن میانسال (40 ساله) با دو فرزند هستم که به قول شما این گونه مبارزات را نصفه و نیمه انجام داده ام و همه اطرافیان را نیز تشویق میکنم و به قول دوستان، رهبر و لیدر جنبش هستم. در تمام مراسم و تظاهرات هم به همراه خانواده حضور داشته ام. من تصور میکنم کارهایی که خیلی تأثیرگذار بود، سرسری گرفته شد، مثل خرید سبز برای رفتن به بازار تهران و شهرستانها، یا جنبش افزایش بار مصرف برق در ساعت 9 شب. همین طور شعارنویسی روی پولها که ما همچنان به این کار ادامه میدهیم. یا بیرون کشیدن از بانکها و تحریم آگهی های صدا و سیما که واقعاً باید دوباره مورد توجه قرار گیرند. الان زمانی است که مردم دستشان از همه جا کوتاه است و کسانی که در اینترنت فعالیت دارند میتوانند همانند چند ماه پیش دیگران را برای این گونه مبارزه های بدون خشونت و بی دردسر تشویق کنند. متأسفانه من وبلاگ ندارم و نمیتوانم مطالبم را در فضای نت پخش کنم. اما پیشنهاد من به همه فعالان جنبش آزادی خواهی این است که دوباره این موجهای کارآمد را تبلیغ و تشویق کنند، بویژه در فضای سایت بالاترین که همه به آن رجوع میکنند.
    به امید آزادسازی ایران عزیز.

    دیدگاه توسط منصوره — دسامبر 31, 2009 @ 10:00 ب.ظ. | پاسخ

  9. دوست عزیز نوشته ات بسیار زیباست.
    با صحبت شما مبنی بر عدم خشونت 100 درصد که هزار درصد موافقم و تمام فعالان سیاسی اعم از میرحسین،کروبی و عزت الله سحابی بارها از مردم خواسته اند که در دام خشونت نیفتند و گفته اند که این حرف را بر اساس تجربه 30 ساله ی فعالیت سیاسی خود میزنند که خشونت نه تنها اقشار متوسط را از جنبش دور میکند که به حکومتی که ابزار خشونت بیشتر دارد برای سرکوب شدیدتر مجوز صادر میکند البته این بار از سوی خود ما.
    اما یک نکته که اگر میتوانید آن را در بالاترین منعکس کنید…
    همزمان با تجمعات اعتراضی با رعایت اصل پرهیز از خشونت باید به مرور و آرام آرام وارد فاز اعتصابات عمومی شد که یگانه راه از پای در آوردن حکومت های دیکتاتور در همه جای دنیا اعتصابات عمومی میباشد اما همان طور که گفتم باید آرام آرام وارد این فاز شد و نه به یکباره.
    یک پیشنهاد برای ورود آرام به این فاز(که بیشتر خواهش دارم این فاز را در بالاترین منعکس کنید) این است که دانشجویان کار اعتصابات را از دانشگاه ها آغاز کنند و بعد از امتحانات ایت ترم تحصیلی کلاسها را تا زمان عید نوروز به طور کامل تعطیل کنند زیرا در این بازه هم عملا کلاسها به قوت سایر ایام نمیباشد و به نظر من برای شروع میتواند خیلی خوب و مناسب باشد.
    در مراحل بعد هم برای اعتصابات میتوان با توجه به زمان برنامه های بعدی را اتخاذ کرد.
    زنده باد آزادی

    دیدگاه توسط میرزا کوچک خان — دسامبر 31, 2009 @ 10:09 ب.ظ. | پاسخ

  10. بقول شما راههای مدنی بسیار را هنوز نرفته‌ایم. در ضمن لازم نیست روشها خشونت آمیز باشد یا حتما مدنی به آن صورتی که گفته شده یا معمول است. در ضمن راههای میانه هم هست. هر کدام از ما در اطراف خود خیلی کارها میتوانیم بکنیم که هنوز دست به آنها نزده‌ایم.

    در تظاهرات ساندیسی دیروز، حدود ۵۰ نفر مزدوران و تحمیق شدنگان توسط حکومت از محله ما به راه افتاده بودند. تا توانستم از آنها عکس گرفتم. هنوز تصمیم به گذاشتن آنها در اینترنت نگرفته‌ام ولی فعلا آنها در حافظه دوربینم هست برای روز مبادا. با این ترتیب من به شخصه پرونده هم محلی های مزدور و چاپلوس حکومت را دارم. برخی با عکس و برخی را که حتی با چهره و محل زندگی. چرا آنها برای ما پرونده تشکیل میدهند و از ما عکس میگیرند و ما نکنیم.

    قصدم خشونت ورزی نیست ولی عکسشان پیش من و احیانا امثال من هست. باید بفهمند که نمیتوانند روی جنایت مهر تایید بزنند و آسان و امن به زندگی ادامه دهند.

    این کار بالا را نمیتوان مدنی نامید ولی خشونت آمیز هم نیست. این مزدوران را در میان اقوام خود ایزوله کنید. به آنها بفهمانید که چرا ارتباطتان را قطع کرده‌اید. از مغازه‌هایشان خرید نکنید. آنها را امر به معروف کنید و غیره… دیگر لازم نیست در میان اقوام و خویشان ملاحظه این افراد معدود را بکنیم با این بهانه که مثلا زشت است! توجه کنید که از ما کشته‌اند و به ما تجاوز کرده‌اند. دیگر مدارا و تکه پاره کردن تعارف به این تایید کنندگان حکومت بس است.

    میبینید که راههای دیگر تجربه نشده هم هست. راههای بی خطر و کم خطر بسیار است. مورد دیگری را هم بگویم. عده‌ای سبز هستند ولی از ترس به خیابان نمیروند و فکر میکنند که حالا که نرفته‌اند کار دیگری هم نمیتوان کرد و باید مثل سابق به زندگی ادامه دهند و فقط در خانه بحث کنند و احیانا فحش بدهند و عقده خالی کنند! شما که وبلاگ دارید به آنها بفهمانید که اینطور نیست و باید کو.. گشادی را کنار بگذرند و دست به اقدام بزنند حتی اگر به نظرشان بی اهمیت باشد. مثلا لازم نیست اعتصاب کنیم (گرچه اگر بشود خیلی خوب است)، حتی لازم نیست دست به اعتصاب سفید/ایتالیایی بزنیم. فقط در اداره در کارها وقفه بیاندازید. مثلا اگر منشی هستید و رییس بخش از شما خواسته است که نامه‌ای را سریع تایپ کنید بجای ۱۵ دقیقه، آنرا ۲۰ دقیقه بعد تحویل دهید. به عبارتی اگر در شغلتان امکان پذیر است و صدمه جانی برای هم میهنان ندارد، به طور ساده کار نکنید و اگر نمیشود یا به شما مشکوک میشوند کافی وقفه بیاندازید و آنقدر تنبلی و کم کاری در این کشور زیاد است که کاملا عادی جلوه میکند. فکر کنید اگر مثلا صد هزار نفر این کار را انجام دهند، چه ضربه‌ای وارد میشود و اگر تعداد زیادتر شود میتواند فلج کننده باشد.

    موارد دیگر هم هست که نمیگویم تا لو نرود ولی کمی فکر کنید و از فسفر سوزاندن نترسید، راهها به نظرتان خواهد رسید. دقت کنید که آنها از ما بیشتر میترسند چون چیزهای زیادتری برای حفظ کردن دارند. به عنوان مثال چهار تا مفت خور بسیجی در اداره ما با سیلی صورت خود را سرخ نگه میدارند. ولی خبرها میرسد. در واقع میدانیم که در تمبانشان شاشیده‌اند. چون کاملا و همه اداره میدانید که اینها که هستند. یکی از ماموران حراثت ما که سابقا سینه‌اش را جلو میداد و چون بقیه از در اصلی خارج میشد، حالا از در پشت گورش را گم میکند.

    دیدگاه توسط امین — دسامبر 31, 2009 @ 11:31 ب.ظ. | پاسخ

  11. با اجازه یک نکته را باز تذکر بدهم. ما نه تنها عده‌ای هم وطن داریم که هنوز تصمیم خود را نگرفته‌اند و یا بی تفاوتند بلکه عده‌ی زیادی از سبزها به دلایل مختلف که مهمترین آنها ترس است فعالیت ندارند. یک تصور غیر منطقی در مغز این عده وجود دارد. یعنی تصور میکند که چون به تظاهرات نرفته کار دیگری هم نمیتواند بکند. گاهی این موضوع ایشان را افسرده هم میکند و طبق معمول منش ایرانی (متاسفانه) «ولش کنی» میگوید و بگوشه‌ای میخزد و زندگی معمول خود را میکند و گاهی هم خبری میخواند و میبیند و چهار کلمه بار حکومت مینمایند.

    این افراد باید روشن شوند که اگر نمیتوانند کار بزرگ بکنند، چرا دست از فعالیتهای کوچک بر میدارند و بقیه را هم به صرف عدم فعالیت خود از موثر بودن باز میدارند؟ آیا اگر نمیتوانند یا شجاع نیستند آیا یک شعار نوشتن با خودکار هم وقت میبرد؟ آیا کم کاری هزینه دارد؟ آیا امر به معروف کردن آشنایی، دوستی تلاش فوق العاده‌ای میخواهد؟ آیا چهار کپی از اعلامیه‌ای یا مقاله‌ای گرفتن و به چهار نفر دادن نمی‌ارزد؟ زبان ما که به بذله گویی گفتن خوب مبچرخد! چرا همان زبان را برای آینده خودمان صرف نمیکنیم؟ چرا از فعالیت درست و حسابی میترسیم؟ چرا نطفه ما را به شوخی گرفتن همه چیز و ولش کن بسته‌اند؟ چرا دو روز تلاش میکنیم و اگر نشد موضوع را رها مینماییم! چرا وقتی کسی جدی است بدیده دیوانه به وی مینگریم؟ همین الان یک خودکار بردار، چیزی روی آن بنویس و مثلا بیانداز در صندوقی، خانه‌ای، بچسبان جایی … راهها زیاد است خیلی زیاد….

    مشکل این است که ک… گشادی، این ملت را بدبخت کرده است !!! نه اینکه اینطرف اینطور باشد بلکه همه ایرانیان این مشکل را دارند که خودم هم یکی از آنها هستم. بجنب برادر، بجنب. آینده‌ات را خودت بساز. نه مثل انقلاب اسلامی، نه احساساتی شدن و خون بجوش آوردن. بلکه با عقل، فعالیت دائم و خسته نشدن. آهسته رفتن و همیشه رفتن. کار کوچک کردن ولی همیشه کردن.

    دیدگاه توسط امین — دسامبر 31, 2009 @ 11:54 ب.ظ. | پاسخ

  12. این چند روز به همین مواردی که شما نوشتید فکر میکردم
    مبادا انقلاب 57 دوباره تکرار شود با آن کینه کشی های وحشیانه(البته مجازات خطا کار و جفا کار به ملت فرق میکند )
    از تمام دوستانی که مطالب شما را میخوانند میخواهم این مطالب را به اطرافیان منتقل کنند و همینطور در اینترنت

    دیدگاه توسط آریا — ژانویه 1, 2010 @ 3:56 ب.ظ. | پاسخ

  13. ببخشید این مطلب را هم اضافه کنم که خشممان را از به راه مسالمت آمیز و درست هدایت کنیم تا جنبش از مسیر اصلی به مسیر خشونت کور و در نهایت شکست منتهی نشود
    این همان چیزیست که حکومتیان میخواهند( خشونت کور)

    دیدگاه توسط آریا — ژانویه 1, 2010 @ 3:58 ب.ظ. | پاسخ


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

وب‌نوشت روی وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: