ناآرام

اوت 21, 2009

چرا پیروزی نهایی را به نفع جنبش می دانم؟

Filed under: جامعه,سیاست — noreasonfor @ 9:44 ب.ظ.

سرانجام طی یک تعقیب و گریز بسیجی گویا شکارش را می یابد .با پوزخندی بر لب نگاهی به داخل کمد می اندازد. به روی صندلی می نشیند و ظاهرا تنها فقدان سیگار در این نما ،صحنه را از اعتبار هالیوودی ساقط ساخته . تمام انچه تا به حال می پنداشته را در این جمله بروز می دهد که : تو بچه سوسول می خواستی مملکت را درست کنی؟

این یک نمونه اماری از وضعیت عجیب نیروهای امنیتی ایران است .به نظر می رسد سالها تجهیز حزب الله و جنگ های چریکی در اسراییل و تربیت نیرو برای موقعیت های شکنجه،حمله مسلحانه گروهکی و… اثراتش را اکنون در خیابان های تهران نشان میدهد . این نیروها به وضوح نیروهایی برای جلوگیری از جنگ های پارتیزانی هستند و نه درگیری های سالمت آمیز اخیر.  و کاربرد مکرر کلمه سوسول حاکی از تناقض موجود در نحوه تربیت این نیروها و موقعیت موجود و جاریست . نابلدی چنین نیروهایی در مواجهه با افرادی  که بر خلاف گروههای معترض چون حزب الله و حماس دست به اسلحه نبرده اند و یا بر خلاف تصورشان مورد تحریک بیگانه نیستند ضربات زیادی به مجموعه حاکم زده است. به عبارت دیگر ازنظر چنین نیروهایی این ممکن نیست یک بچه سوسول (به تعریف اینها) بدون اسلحه موفق به تغییر شود.  اتفاقات دهه 60 و آن حرکت های چریکی است که علی رغم استفاده از اسلحه نه تنها نظام اسلامی را نابود نساخته اند بلکه خود نابود شده اند به اضافه تمام آن تفکری که طی این سالها منجر به فربه تر شدن حزب الله  ودیگر گروههای مبارز فلسطینی شد عامل این برخوردهای اخیر است. بسیار جالب است که چطور رژیم متوجه این تناقض نشده که اگر حرکت های مسلحانه در چارچوب جمهوری اسلامی به شکست ختم شد چرا باید در لبنان و فلسطین ثمر دهد؟ .

موارد بالا احتمالا پاسخ خوبی به این مطلب است که چرا که علی رغم تاکید شدید بر مبارزه با براندازی نرم و انقلاب مخملین و کلا هر نوع حرکت اعتراضی مسالمت آمیز واکنش هایی نشان داده شد که به نفع جنبش وبستر سازی برای انقلاب مخملین و رادیکال تر کردن خواسته ها تمام شود.

تناقض مسخره  رژیم اینجاست که اگر پذیرفتید جنس جنبش مسالمت امیز است وجود نیروهای مسلح در خیابان برای جلوگیری از چیست ؟ در جنبش اخیرسخن از استفاده ازتوپ و تانک و ارپی جی نیست بلکه مسابقه تصاحب افکار عمومی و انتقال آن به بالای حکومت مساله اصلیست .با برخوردهای نا به جا ،امروز گروههای موافق نتیجه انتخابات تقریبا تمامی امکانات اثرگذاری بر افکارعمومی را با دست خود و با اشتباه خود از دست داده اند. وضعیت حتی به حدی بغرنج شده است که در موارد بسیاری صحبت های مقامات رسمی کشور نیز به دلیل دستپاچگی ناشی از وادار به واکنش شدن در برابر حمله افکار عمومی از درجه اعتبار ساقط شده است.عاقبت این اتفاقات به مانند مثالی از سالهای آشنای دور که مربوط به وحشت موضعی رژیم از مساله تهاجم فرهنگی بود که در ان مورد هم برخوردهای امنیتی نا به جا فضا را به نفع آنچه رغم زد که اینان برای جلوگیری از اتفاق افتادنش به خیابان آمده بودند خواهد شد . در آخر اینکه به نظر نمی رسد نیروهای جناح مقابل فرصت و یا تمایلی برای تغییر رویه جاری در برخورد با معترضان را داشته باشند و حتی برخوردهای حذفی اخیر در وزارت اطلاعات همه از آن حکایت دارد که قرار است چنین واکنش های نابه جا و مضری تایید و بر ادامه اش تاکید شود وتا زمانی که این فضای برخورد با جنبش باشد ایمنی ناشی از سرایت افکار عمومی به بالا را زیاد نمی دانم و به نظر نمی رسد در برابر جنبش شانس چندانی برای انها باشد.

Advertisements

نوشتن دیدگاه »

هنوز دیدگاهی داده نشده است.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

ساخت یک وب‌گاه یا وب‌نوشت رایگان در وردپرس.کام.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: